دانش فهم قرآن کریم

تعدادی از آیات قرآن کریم بر جایگاه خاص اهل بیت (ع) در حوزه‌های متعددی تاکید دارند. ائمه معصومین (ع) دارای دانش بی نظیر بوده و از مهمترین منبع فهم قرآن می‌باشند علاوه بر این، ائمه معصومین (ع) بر مبنای حدیث ثقلین، همپای قرآن بوده و تا قیامت در کنار قرآن خواهند ماند. در این میان، جایگاه تفسیری امام سجّاد (ع) دارای ویژگی‌های خاص خود می‌باشد؛ چرا که امامت ایشان در زمان حاکمان جور و عصر خفقان فرهنگی – سیاسی بود. امام سجّاد (ع) در چنین شرایطی باید رهبری شیعیان را عهده دار و به سازماندهی دوباره امور شیعیان اقدام می‌نمود. امام سجّاد (ع) در راستای این نهضت علمی – فرهنگی، برای حفظ میراث الهی، به تربیت تعدادی از شاگردان پرداخت و تفاسیر ناصحیح مغرضان و منحرفان را اصلاح نمود و با جلوگیری از جعل احادیث ائمه (ع)، به پاسداری از ارزش‌های اسلام همت گمارد.

جایگاه امام سجّاد (ع) در تفسیر قرآن کریم

کتاب حاضر با عنوان «جایگاه امام سجّاد (ع) در تفسیر قرآن کریم» در چهار فصل تنظیم شده است. که علاوه بر کلیات و مفاهیم کتاب، به معرفی برخی از شاگردان برجسته تفسیری امام (ع) از جمله سعید بن جبیر، ابوحمزه ثمالی، ابان بن تغلب، جابر بن عبدالله و ابو خالد کابلی، بررسی روش‌های تفسیری امام سجّاد (ع)، ارائه گرایش‌های تفسیری از جمله گرایش فقهی، اخلاقی و اجتماعی و آشنایی با مبارزات امام سجّاد (ع) علیه گروه‌های منحرف، مقابله با روش‌های غلط تفسیری و تصحیح تفاسیر مغرضانه پرداخته است.
ائمه معصومین (ع) بر مبنای عقیده شیعه، پس از پیامبر (ع)، برگزیدگان الهی و عهده دار هدایت و رهبری جامعه مسلمین هستند. ایشان در درجه عالی علم قرار دارند؛ زیرا علم و دانش آنها همچون علم و دانش انبیاء مستند به تعلیم الهی است.

راه نشان دادن جایگاه اهل بیت (ع)

یکی از مهمترین راه‌های نشان دادن جایگاه انحصاری اهل بیت (ع) بررسی و تبیین دانش‌هایی است که از آنان به ما رسیده است و در ابعاد مختلفی در تفاسیر منقول از ایشان نمایان است.
اهمیت این بررسی آن گاه روشن می‌گردد که به صورت تطبیقی انجام گیرد و با معاصران آن حضرات مقایسه شود.
امام سجّاد با وجود حاکمان جور و وضعیت خفقان و کم شدن رابطه با مردم مجال حضور در سطح جامعه را نیافت و کمتر فرصت یافتند علم خود را در مجامع علمی و در مسند استادی، به شاگردان خود ابلاغ نمایند اما با آگاهی کامل از قرآن و عظمت دانش تفسیری خود، شاگردانی برجسته از جمله سعید بن جبیر، ابوحمزه ثمالی و… را تربیت کرده که پاسخگوی سؤالات و شبهات در این زمینه بودند.